14 ژوئن 2024- یافته های کلیدی:

•  یک مطالعه در سال 2024 نشان داد که شاخص توده بدنی 27 (به جای آستانه ی سنتی 30)، برای تشخیص چاقی در افراد بالای 40 سال دقیق تر است.

•  تحقیقات نشان می دهد که تعداد بیشتری از افراد میانسال ممکن است چاق باشند و ممکن است چاقی آنها در غربالگری BMI سنتی با آستانه ی 30، تشخیص داده نشود.

•  چربی بدن ممکن است شاخص دقیق تری از چاقی در بزرگسالان 40 تا 80 ساله باشد.

یک تحقیق جدید در ایتالیا نشان می‌دهد که نقاط برش یا cutoffs شاخص توده بدنی (BMI) برای چاقی بهتر است برای افراد بالای 40 سال، کاهش یابد، زیرا همه ی افراد با افزایش سن تغییراتی را در ترکیب بدنی خود تجربه می کنند، و از حدود 40 سالگی شروع به افزایش چربی بدن و کاهش توده بدون چربی می کنند. با این حال، این تغییرات در ترکیب بدنی ممکن است بدون تغییر در وزن کلی بدن اتفاق بیافتد. بنابراین، تشخیص چاقی با استفاده ازBMI - یک اندازه گیری ساده از چربی بدن که با قد و وزن محاسبه می شود - ممکن است برای افراد میانسال و مسن بهینه نباشد.

از آنجایی که چاقی به عنوان یک بیماری ناشی از تجمع چربی اضافی در بدن تعریف می شود، مهم است که در هنگام تشخیص این بیماری، تغییرات در ترکیب بدنی نیز لحاظ شود. با در نظر گرفتن این موضوع، هدف محققان آزمایش کات آف سنتی BMI 30 به عنوان شاخص چاقی در بزرگسالان میانسال بود.

شاخص توده ی بدنی چگونه محاسبه می شود؟

شاخص توده ی بدنی یاBMI ، از تقسیم وزن افراد (به کیلوگرم) بر مجذور قد (بر حسب متر) محاسبه می شود.

در حالی که BMI می تواند برای ارزیابی سلامت در سطح جمعیت مفید باشد، رابطه ی بین توده ی بدنی افراد و سلامت آنها را بیش از حد ساده می کند. به عنوان مثال، BMI برای تغییر چربی بدن بر اساس نژاد یا جنسیت محاسبه نمی شود. برخی از انواع چربی بدن مضرتر از سایرین هستند و BMI بین این انواع مختلف چربی بدن تمایزی قائل نمی شود. به عنوان مثال، ورزشکاران اغلب به دلیل افزایش توده عضلانی، به جای افزایش چربی بدن،BMI  بالاتری دارند.

توصیه های فعلی سازمان بهداشت جهانی (WHO) چاقی را بر اساس نقاط کات آف زیر برای بزرگسالان بالای 20 سال طبقه بندی می کند:

•  کم وزنی: زیر 18.5

•  وزن معمولی: 18.5 تا 24.9

•  اضافه وزن یا پیش چاقی: 25 تا 29.9

•  چاقی: 30 به بالا

به خاطر داشته باشید که BMI اندازه گیری میزان دقیق چربی موجود در بدن را منعکس نمی کند.

یافته های کلیدی این مطالعه چه بود؟

این مطالعه شامل 4800 بزرگسال در ایتالیا بود که بین 40 تا 80 سال سن داشتند. طبق استانداردهای سازمان جهانی بهداشت برایBMI ، از میان شرکت کنندگان، 1087 نفر در رده ی افرادی با وزن طبیعی، 1826 نفر در رده ی اضافه وزن و 1887 نفر به عنوان افراد چاق طبقه بندی شدند.

محققان درصد کل چربی بدن شرکت کنندگان را با استفاده از تکنیک تصویربرداری اشعه ایکس که نگاهی عمیق به بافت چربی، توده بدون چربی و تراکم استخوان ارائه می دهد، اندازه گیری کردند. این اسکن‌ها علاوه بر اندازه‌گیری ترکیب بدنی، معمولاً برای تشخیص پوکی استخوان و سایر بیماری‌های مرتبط با استخوان استفاده می‌شوند.

پس از دسته‌بندی شرکت‌کنندگان بر اساس درصد چربی بدن، محققان دریافتند که حد مطلوب BMI برای طبقه‌بندی چاقی در بزرگسالان میانسال، عدد 27 به جای 30 است.

استفاده از نقطه ی کات آف BMI 27 شانس منفی کاذب (طبقه بندی افراد چاق به عنوان وزن طبیعی) را کاهش داد. این آستانه همچنین شانس مثبت کاذب (طبقه بندی افرادی با وزن طبیعی به اشتباه به عنوان چاق) را کاهش داد.

این مطالعه محدود به مردم ایتالیا بود، بنابراین نتایج آن ممکن است برای سایر جمعیت ها در سراسر جهان قابل اجرا نباشد. مطالعات اضافی، به‌ویژه آنهایی که در دوره‌های زمانی طولانی‌تر انجام شوند، ممکن است بینش بیشتری در مورد نقاط کات آف BMI در بزرگسالان میانسال ارائه دهند.

کاهش نقاط برش BMI ممکن است به افراد در دسترسی به درمان کمک کند

با کاهش نقاط برش BMI برای افراد میانسال و مسن تر، افراد بیشتری احتمالاً جزو افراد دارای چاقی طبقه بندی می شوند. این امر به افراد اجازه می دهد به موقع تحت درمان قرار گیرند و زودتر برای رسیدن به وزن مناسب اقدام کنند و در نتیجه به پیشگیری از عوارض چاقی مانند دیابت نوع 2، برخی سرطان ها، بیماری قلبی و بیماری کبد، کمک می کند.

از آنجایی که چاقی یک بیماری مزمن است که خطر ابتلا به بسیاری از بیماری های دیگر را افزایش می دهد، تشخیص و درمان پیشگیرانه ی آن مهم است. در حالی که BMI تصویری کلی از سلامت در سطح جمعیت ارائه می‌کند، ممکن است برای جمعیت‌ های مختلف، مانند بزرگسالان میانسال، به معیارهای خاص‌تری نیاز داشته باشیم.

در دهه ی گذشته، ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی تشخیص داده اند که کاهش نقاط کات آف BMI ممکن است برای گروه های خاصی از افراد مورد نیاز باشد. در سال 2015، انجمن دیابت آمریکا(ADA)  کات آفBMI  برای غربالگری دیابت نوع 2 را به جای 25 برای بزرگسالان آسیایی و آسیایی آمریکایی، به 23 کاهش داد. این تصمیم مبتنی بر تحقیقاتی بود که نشان می‌داد مردم آسیایی و آسیایی آمریکایی تمایل به ذخیره ی چربی به طور متفاوتی دارند - در درجه اول در اطراف کمر، که با دیابت نوع 2 مرتبط است.

کلام آخر

همانطور که رشته پزشکی چاقی به تکامل خود ادامه می دهد، درک ما از معیار چاقی نیز ممکن است تغییر کند، به خصوص برای گروه های خاصی مانند افراد مسن و رنگین پوستان. مطالعاتی مانند این پایه و اساس توسعه ی روش‌های دقیق‌تر برای ارزیابی توده ی بدنی یک فرد و تعیین خطرات سلامتی خاص آنها است.

منبع:

https://diatribe.org/diabetes-complications/bmi-people-over-40-may-not-be-accurate